Τρίτη, 4 Μαΐου 2010

Γράμματα στη Γερμανία

Αγαπητοί Βερολινέζοι που κάθεστε και πίνετε μπύρες στο Πριντζ Λάουενμπεργκ και αναρωτιέστε τι έγινε με την κατάληψη στην ΕΡΤ. Εμείς ίσα που το ακούσαμε, πώς γυρνάτε και μου λέτε ότι ήταν πρώτη είδηση εκεί στα ξένα;

Ακούστε να δείτε για να καταλάβετε τι συμβαίνει: ο κόσμος βρίσκεται σε κατάσταση επιφυλακής, αυτοί που όλο και κάτι ψιλοέχουν δεν χαλάνε γιατί φοβούνται το μέλλον, αυτοί που δεν έχουν δεν βρίσκουν και δεν χαλάνε, ενώ προσπαθούν να βρουν τρόπους να την βγάλουν καθαρή, αυτοί πάλι που ζουν από αυτά που χαλάνε οι άλλοι δεν κάνουν ούτε σεφτέ. Ποιος περνάει καλά; Χμμμ, κανένας.
Και ενώ στην προηγούμενη κρίση (την χρηματοπιστωτική ντε, που διέλυσε κόσμο και κοσμάκη αλλά εμείς ποτέ δεν την ζήσαμε κανονικά μιας και για εμάς ήταν πάντα οικονομική κι ας κάναμε τα στραβά μάτια) μας έφταιγαν τα golden boys τώρα είμαστε σε κατάσταση πανικού γιατί δεν ξέρουμε που να ρίξουμε το φταίξιμο. Αν πάλι είχαμε κάποιον να του ρίξουμε όλες τις ευθύνες, θα κοιμόμασταν ήσυχοι το βράδυ.

Αλλά μην ξεχνιόμαστε - ένα είναι σίγουρο: του Έλληνα ο τράχηλος ζυγό δεν υπομένει!
Remember dear? Τέτοια δεν μας λέγανε στο σχολείο (ή είμαι πολύ παλιά;).
Και ενώ κάθε Πρωτομαγιά μού 'ρχεται το "Πρωτομαγιά στη Σαντορίνη" τώρα δεν λέει να μου βγει από το μυαλό το "παράξενη πρωτομαγιά, μ' αγκάθια πλέκουν σήμερα στεφάνια, ήρθ' ο καιρός του έχε γεια, τι να την κάνεις πια την περηφάνια".

Ψιλά γράμματα θα μου πείτε, θα κατεβάσετε μια δεύτερη μπύρα και θα πάτε στο ρωσικό απέναντι.
Πάμε παρακάτω.

Το 2010 είναι λοιπόν καλή χρονιά. Όχι δεν έχω πιεί. Ακόμα δεν έχουν ξεκινήσει οι μαζικές απολύσεις και δεν νομίζω να την γλιτώσουμε με ανεργία κάτω από 20%. Και μην ακούσω συγκρίσεις με την Ισπανία ότι και καλά και εκείνοι είχαν ανεργία πάνω από 20% και το μειώσανε και τώρα ξανααυξήθηκε αλλά θα είναι παροδικό (λέμε τώρα) γιατί κάθε σύγκριση με βιομηχανοποιημένο κράτος κινδυνεύει να πέσει στο κενό.

Ρε γμτ. Είναι άδικο. Πέραν του ότι είναι άδικο να κόβεις τις πάγιες μηνιαίες απολαβές των εργαζομένων (μην ακούσω νομικούρες περί μισθού, για κάθε μισθωτό τα επιδόματα ΕΙΝΑΙ μισθός) είναι τραγικό να κόβεις και συντάξεις. Κόψε δαπάνες ρε φίλε. Μείωσε, μείωσε, μείωσε. Συνένωσε, κατάργησε φορείς. Βελτίωσε τους εισπρακτικούς μηχανισμούς. Εγώ θα σου πω τι να κάνεις; Ξέρεις τι να κάνεις! Χέστους τους πια τους συνδικαλιστές και κάντο. Ούτως ή άλλως, όλοι γκρινιάζουν, απεργίες γίνονται και δεν υπάρχει κοινωνική συναίνεση. Γιατί τους γλύφεις αφού σε κάθε περίπτωση τους έχεις χεσμένους (και σε έχουν χεσμένο);

Και βέβαια αυτό το χεσμένους μου έφερε στο νου το καταπληκτικότερο νέο των τελευταίων ημερών: η κόρη Γ, αφού έμαθε να βγαίνει από την κούνια και να πηδάει κάτω και πρέπει να βρω τρόπο να την μαντρώσω αλλά αυτό είναι άλλο θέμα, έκανε κακά στο γιογιό! (Και όσοι ξέρουν πόσο στοιχίζουν οι πάνες θα καταλάβουν ότι αυτό είναι ένα σοβαρό πολιτικοοικονομικό σχόλιο!)

ΥΓ Έρχομαι στα τέλη του μήνα - αν θέλετε τίποτα πείτε μου (και μην μου ζητήσετε πάλι ΙΟΝ αμυγδάλου, φάτε Lindt! - ουπς, αυτό δεν μοιάζει με Μαρία Αντουανέτα και Χάρρυ Κλυνν μαζί;)

2 σχόλια:

νατασσάκι είπε...

Wow!
Μεγάλωσε η κόρη Γ!!!
:)

(αλήθεια, δεν έχω τι άλλο να σχολιάσω, εξαντλήθηκα...)

Τι θα μας φέρεις από την Γερμανία;
Ε;
:))))

υγ. Να μου τις φιλήσεις!

La koumbara είπε...

Μα αυτή ήταν η βασική πληροφορία - όλα τα άλλα ήταν απλώς το ευρύτερο πλαίσιο μέσα στο οποίο συνέβη το σημαντικό.

(Btw αν θέλετε κάτι μου λέτε.)

Πολλά φιλιά