Δευτέρα, 28 Φεβρουαρίου 2011

Ασκήσεις ηρεμίας

Σαραγλί από τον Παπαπαρασκευά στην Ξάνθη, βραστό καλαμπόκι στην Καβάλα, ψάρι στην Κεραμωτή, καυτερή φασολάδα στη Θάσο, μπουγάτσα στις Σέρρες, κρασιά και τυριά στο Κιλκίς, μπακαλιάρος από τα χεράκια της Ελένης στη Θεσσαλονίκη, μπουγάτσα στην Κατερίνη, μπουγάτσα και στην Καστοριά, σουτζουκάκια στη Φλώρινα, φασολάδα στο Πισοδέρι (με Μαλαματίνα φυσικά), όλα τα φαγητά μιας ταβέρνας στο Ξινό Νερό που το όνομά της έχει ή πολλά –ο- ή πολλά –ου-, πίττες στο Νυμφαίο, πίττες και στο Πωγώνι, για να μην ξαναπώ μπουγάτσα και πίττες θα πω βατραχοπόδαρα στα Γιάννενα, αγριογούρουνο στα Ζαγόρια, ψάρι στην Πλαταριά, καφές στον Ζήσιμο στην Κέρκυρα και καρμπονάρα στη Γαρίτσα (μπλόφα καρμπονάρα, αλλά καταπληκτική), τσίπουρα και τυριά στην Ελασσόνα, μοσχαροκεφαλή στην Καρδίτσα, μεζέδες στο Βόλο, σπετζοφάι στο Πήλιο, πίτσα στην Αιδηψό, κοντοσούβλια παντού στη Ρούμελη, ψαροδιάφορα στο Μεσολόγγι, μεζέδες στην πλατεία της Άμφισσας, σουβλάκια στη Λειβαδιά, προβατίνα στη λαδόκολλα στη Μαλακάσα, ταβέρνα Ριγάνι στο Λουτράκι (όχι μόνο για το φαγητό, αλλά και για την ευγένεια και την εξυπηρέτηση των ιδιοκτητών), καρπούζια στην Ηλεία, η ταβέρνα με τα εκπληκτικά ψητά στον Καρατζά, η Βρύση του Νταβέλη στο Κολιάκι, ψάρια στου Αργύρη πριν το Πόρτο Ύδρα, μελιτζάνες και γιδόσουπα στον Τυρό, καρυδόπιτα στο Οίτυλο, ντομάτες στην Κρήτη, γεμιστά στην Κρήτη (όχι τίποτε άλλο, βάζουν τόσα μυρωδικά που τα κάνουν πράσινα – εγώ είμαι της πολίτικης κουζίνας και μου φαίνεται λίγο περίεργο, αλλά ωραίο), ψάρια στη Ρόδο (ξέρει κανείς πώς λένε ένα μικρό ροζ ψάρι με λευκή σάρκα;), ψαρόσουπα στη Λέρο, πατάτες στη Νάξο, τυρόπιτα στην Ίο, μια μικροσκοπική ταβέρνα στο Πλωμάρι, αθερινόπιτες στη Χίο (και μετά γλυκά από το ζαχαροπλαστείο στα Αρμόλια) …

Παρασκευή, 11 Φεβρουαρίου 2011

13,9%

Στο 13,9% έφθασε το ποσοστό ανεργίας τον Νοέμβριο του 2010.

Προσέξτε το αυτό - μιλάμε για στοιχεία μέχρι τον Νοέμβριο. Όταν δηλαδή στα μαγαζιά υπήρχε μια σχετική αισιοδοξία ενόψει των Χριστουγέννων. Γιατί μετά τις γιορτές, τα λουκέτα άρχισαν να μπαίνουν το ένα μετά το άλλο.


Να το πω λίγο χειρότερα;


Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της στατιστικής υπηρεσίας, τον Νοέμβριο υπήρχαν 692.577 άνεργοι,

4.321.000 οικονομικά μη ενεργοί και

4.307.000 απασχολούμενοι.


Δεν θέλω να πω ότι πάμε κατά διαόλου, αλλά πολύ φοβάμαι ότι κάπου εκεί πάμε.





Δευτέρα, 7 Φεβρουαρίου 2011

Λίγο απ' όλα

Αφού κληρονόμησα στις κόρες τη σχέση μου με τη φύση (καμία, η μικρή ως γνήσιο παιδί των λουλουδιών τρώει λουλούδια, η μεγάλη ως γνήσιο παιδί μεγαλωμένο στην Αθήνα φοβάται όλα τα έντομα, η μεσαία πήγε να φυτέψει φακές στο κεσεδάκι και τις σάπισε για τέταρτη φορά), φαίνεται ότι τους κληρονόμησα και τη σχέση μου με τα τεχνικά θέματα. Εχθές η Β έφτιαχνε με τον μπαμπά της ένα βιβλίο-κάστρο από χοντρό χαρτόνι, που "χτίζεται" διπλώνοντας το χαρτόνι σε συγκεκριμένα σημεία και μετά δένει με κάτι κίτρινες βίδες και παξιμάδια. - Ωραία, φέρε μου μια βίδα να την βάλω εδώ και μετά κράτα αυτό το χαρτόνι. - Έτσι μπαμπά; - Ναι πολύ ωραία. - Τέλεια, φέρε τώρα ένα παξιμάδι. - Να φέρω και τις φρυγανιές; -------------------------------- Η κόρη Α περιγράφει την ημέρα της στο σχολείο: Ο Γιάννης είναι βλάκας και όλο μας ενοχλεί και δεν μας αφήνει να παίξουμε και μπαίνει στη μέση και δεν καταλαβαίνει ότι δεν τον θέλουμε. Αλλά δεν γίνεται άλλο. Δεν τον αντέχω! Συνάφι πια! -------------------------------- Πέθανε ο Γκάρι Μουρ (στα 59 του). Θα μου πείτε, είχες καμιά ιδιαίτερη ψύχωση με τον Γκάρι Μουρ και κάνεις έτσι; Όχι - ιδιαίτερη ψύχωση δεν έχω με κανέναν, αλλά πλέον πεθαίνει κόσμος που κάτι μου λέει. Και αυτό με στενοχωρεί. Τι σκατά; Μεγάλωσα;