Παρασκευή, 19 Μαρτίου 2010

Λίγο απ' όλα

1. Στο σχολείο της κόρης Α έκαναν άσκηση σεισμού. Οι δάσκαλοι δεν είχαν προειδοποιήσει τα παιδιά, αλλά την προηγούμενη εβδομάδα τους είχαν πει ότι αν γίνει σεισμός μπαίνουμε κάτω από τα θρανία και περιμένουμε μέχρι να σταματήσει ο σεισμός. Λέει κάποια στιγμή η δασκάλα "σεισμός, κάτω από τα θρανία όλοι". Ο Γιωργάκης πήρε τα αγγλικά που δεν είχε κάνει όλες τις ασκήσεις, ο Γιαννάκης πήρε το σάντουιτς για να μην πεινάσει, η Μαιρούλα πήρε το παγουρίνο για να μην διψάσει, η Αννούλα πήρε το λιπ-γκλος, ο Χρηστάκης και ο Μανωλάκης μάλωναν για το αν θα πάρουν την μπάλα ή όχι. Αν και θα μπορούσα να γράφω ώρες για τις ομοιότητες με τους ήρωες του Μικρού Νικόλα (κατά σειρά έχουμε Ανιάν, Αλσεστ, κενό, Λουίζα, Εντ και Κλοτέρ), το βασικό θέμα είναι ότι 2 παιδιά πέμπτης δημοτικού ΔΕΝ χωράνε κάτω από το θρανίο. Ωραίο, ε;

2. Στο σχολείο της κόρης Α συγκέντρωσαν πέρυσι χρήματα (500 ευρώ) τα οποία έδωσαν στον Δήμο (Αθηναίων βεβαίως βεβαίως - το βεβαίως βεβαίως θα το καταλάβετε σε λίγο), ο οποίος Δήμος (είπαμε, όχι Μούτσης) θα τα διπλασίαζε για να φυτευτούν δέντρα στο σχολείο! Καταπληκτικό δεν είναι; Τρομερό; Απίστευτο; Δεντροφύτευση στο σχολείο! Φανταστικό; Ναι, είναι φανταστικό. Γιατί ο Δήμος ποτέ δεν διπλασίασε το ποσόν, ποτέ δεν φύτεψε δέντρα και ποτέ δεν επέστρεψε τα χρήματα στα παιδιά!

3. Πριν από μερικά χρόνια είχα πάει στην Κορσική. Εκπληκτικός τόπος - αν μπορείτε να πάτε χωρίς δεύτερη σκέψη, είναι κάτι ανάμεσα σε Χανιά και Κέρκυρα με Μανιάτες. Αν πάλι έχετε διαβάσει τον Αστερίξ στην Κορσική και επισκεφθείτε χωριά στην ενδοχώρα θα καταλάβετε ότι οι φάτσες του κόμικ είναι πραγματικές. Φτάνει με την εισαγωγή. Πάμε τώρα το ψητό. Ή μάλλον μαγειρευτό.
Στην Κορσική λοιπόν έφαγα το εκπληκτικότερο συκώτι του κόσμου. Ήταν συκώτι με πάστα σταφυλιών. Αντέγραψα τη συνταγή και την φτιάχνω τα καλοκαίρια.
Καθαρίζουμε, πλένουμε, κόβουμε κρεμμύδια σε χοντρουλές ροδέλες. Τα βάζουμε στο τηγάνι με λίγο λάδι και όταν μαραθούν (ποτέ δεν τα τσιγαρίζουμε) προσθέτουμε το κομμένο σε φέτες συκώτι. Όταν πάρει λίγο και από τις δύο μεριές προσθέτουμε πολτοποιημένα σταφύλια, αλατοπίπερα, χαμηλώνουμε τη φωτιά, σκεπάζουμε και σε μισή ώρα έχει γίνει.
Το καλό αυτής της συνταγής είναι ότι το συκώτι παραμένει μαλακό και το τρώνε τα παιδιά με μεγάλη χαρά, η δε συκωτίλα (που σε κάποιους δεν αρέσει, τι να πω, δεν τους καταλαβαίνω, αλλά ισχύει) κρύβεται κάτω από το άρωμα των σταφυλιών.
Επειδή όμως δεν μας προκύπτουν σταφύλια όποτε εμείς θέλουμε, κάνω την ίδια συνταγή με κρασί ή κονιάκ. Δηλαδή ίδια αρχή, σβήνω το συκώτι με κρασί ή κονιάκ, ίδιο τέλος. Προχθές όμως, που φαγώθηκα να φτιάξω συκώτι, δεν είχα ούτε σταφύλια, ούτε κρασί, ούτε κονιάκ (θα μου πεις, τι είχα; Είχα 1-2 μπουκάλια μαλτ ουίσκυ που θεωρητικά δεν πρέπει να χρησιμοποιώ στα φαγητά (για τα γλυκά δεν το έχουμε διευκρινίσει) και βότκα που δεν μου αρέσει πλέον σχεδόν πουθενά, κάτι τσίπουρα, ούζα και North - που δεν την έχω για φαγητά). Έβαλα λοιπόν τσίπουρο, το οποίο πρέπει να παραδεχτώ ότι του πάει περισσότερο από το κρασί.

4. Η κόρη Γ εξελίσσεται σε σοβαρή σκατούλα γιατί έχει αρχίσει να υιοθετεί πρακτικές κόρης Β. Με το που της λέμε όχι σε κάτι στρίβει τα χείλια της προς τα κάτω και ξεκινάει το μπουχουχουάαααααα που συνοδεύεται με δάκρυ που σταματάει στα φουσκωτά μάγουλα (όντως κάθεται εκεί, δεν κατρακυλάει και δεν συνοδεύεται από άλλα δάκρυα - στο ένα σταματάμε). Σήμερα το πρωί είχε πάρει ένα μικρό παιχνιδάκι της Β και το είχε βάλει στο στόμα της.
Έλα κοπέλα μου, δώστο μου.
Ααα.
Δώστο στη μαμά, είπαμε.
Ααα.
Αν δεν μου το δώσεις θα σταματήσω να παίζω μαζί σου.
Ααα.
Κι έφυγα. Και ήρθε και το έφτυσε στο χέρι μου. Έπιασε!!!! Και είναι μόλις ενάμισι!!!

Βέβαια, η ακόμα καλύτερη αντίδραση ήταν της Β:
Μαμά, πρώτη φορά το κάνεις αυτό στο μωρό.
Αγάπη μου, πρέπει να καταλάβει ότι δεν θα γίνεται πάντα το δικό της. Πρέπει να ακούει τη μαμά και τον μπαμπά. Δεν μπορεί να μην μας ακούει και εμείς να παίζουμε μαζί της. Έτσι δεν κάνουμε και με εσένα και με την Α;
Ναι μαμά.
...
Είδες;; Δεν θα ήσουν για πάντα μωρό...

7 σχόλια:

mamma είπε...

Θα ασχοληθώ μόνο με το Α διότι φρίκαρα με αυτά που διάβασα.
ΔΕΝ επιτρέπεται, στον 21ο αιώνα που ζούμε, μετά από τόσους και τόσους σεισμούς που έχουν γίνει ανά τον κόσμο να λένε ακόμα αυτά τα ηλίθια πράγματα στα παιδάκια που θα τα οδηγήσουν σε βέβαιο θάνατο.

Ο μόνος τρόπος για να σωθεί κάποιος σε περίπτωση σεισμού (και μιλάμε φυσικά για περιπτώσεις κατά τα τις οποίες έχουμε μερική ή ολική κατάρρευση του κτιρίου) είναι αν έχει ξαπλώσει δίπλα ακριβώς από βαριά έπιπλα.

Ένας διασώστης που είχε μπει σε ισόγειο σχολείο που υπέστει ολική κατάρρευση σκεπής βρήκε όλα τα παιδιά κάτω από τα θρανία. Νεκρά. Η οροφή κατέρρευσε πάνω στα θρανία, τα θρανία δεν είχαν την αντοχή που χρειάζεται για να την συγκρατήσουν και κατέρρευσαν με την σειρά τους πάνω στα παιδιά. Δημιουργήθηκαν ζωτικοί χώροι, τα λεγόμενα "τρίγωνα" (λόγω σχήματος), δίπλα ακριβώς στη σειρά των θρανίων. Αν τα παιδιά είχαν ξαπλώσει στους διαδρόμους κοντά σε θρανία ή βαριά έπιπλα θα είχαν σωθεί.
Ορίστε και η συνέντευξη του διασώστη Doug Copp μαζί με 10 υποδείξεις που σώζουν ζωές.

mamma είπε...

Κάτω κάτω στο λινκ που σου έκανα έχει δύο λινκ στα αγγλικά με τον αντίλογο. Διάβασέ τα και τα συζητάμε (γιατί εγώ δεν τα καταλαβαίνω όλα).

La koumbara είπε...

Merci ma petite.
Αυτό το περί τριγώνου το είχα ακούσει - όπως και ότι δηλαδή το καλύτερο σημείο να προστατευθείς είναι ανάμεσα σε δύο κρεβάτια. Αλλά σε μία τάξη, ποια έπιπλα μπορούν να θεωρηθούν βαριά; Θα δω τα λινκ και τα ξαναλέμε.

island είπε...

Βαρύ έπιπλο θεωρείται ο πίνακας. Αλλά δεν μπορεί να προσφέρει τρίγωνα. Άρα να κοιτάξουμε για το τρίγωνο των Βερμούδων.

Εμείς στο σχολείο, τόσα χρόνια, ούτε μία φορά δεν κάναμε άσκηση σεισμού.

Κατά τα άλλα συμφωνώ με το στεφάνι μου

La koumbara είπε...

@ island
Αγαπητέ μου,
τι χρώμα είπες ότι θα είχε εκείνο το dvd με τον Σισέ που έλεγες προχθές; Ροζ;;;

Μετεωρίτης είπε...

Καλημέρα,
σε περίπτωση σεισμού... δε νομίζω πως ισχύει το "κάτω από τα θρανία", καλά τα λέει η μάμα. Ο Island πάλι, δεν ξέρει τι λέει. Διότι όταν χάνεις στην έδρα σου από τον Θρύλο, ΑΥΤΟ είναι μυστήριο... κι άσε τις Βερμούδες για τα κοριτσάκια!!
Λα κουμπάρα μου,
μια χαρά τις βρίσκω τις... σκατούλες σου, για να ξέρω τι με περιμένει δηλαδή κιόλας. Εμείς είμαστε πλέον μεγάλα παιδιά και μόνο ένα πράγμα μας λείπει:
το γαμ*** το φετινό πρωτάθλημα!!

Συκώτι;!
Το σιχαίνομαι! Το λατρεύει το δικό μου στεφάνι. Θα του δείξω τη συνταγή. Αν θέλει να του μαγειρέψω συκώτι, εσύ θα φταις (κι εγώ, που του έδειξα τη συνταγή..)

Έχω πήξει, θα σου γράψω νέα μου!

φιλιά σε όλες (και όλους)

La koumbara είπε...

@ μετεωρίτης
Καθότι αιγόκερως, μου είναι πιο εύκολο να είμαι ρεαλίστρια. Πρωτάθλημα φέτος δεν έχει. Δεν πειράζει, μια στις τόσες δεν έγινε τίποτα τραγικό.
Αλλά φαντάζεσαι να το χάσουν οι άλλοι;;; Αυτό θα ήταν ΜΟΝΑΔΙΚΟ! Αν και θα έπρεπε να βγάλουμε ανακοίνωση γιατί ο καημένος ο island θα πήγαινε σε όλα τα μπλογκ και θα έγραψε τον πόνο του (αν κρίνω από τα χθεσινά)...

Γράψε όποτε και ό,τι θες. Και τώρα που φτιάχνει ο καιρός να κανονίσουμε έξοδο σε παιδική χαρά!