Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2009

Super market culture

Μου αρέσουν πολύ τα σούπερ μάρκετ - κυρίως όταν δεν χρειάζεται να κάνω αγορές.
Η αγαπημένη μου κατηγορία είναι τα παντοπωλεία/χασάπικα/ταβέρνες 3 σε 1 που υπάρχουν σε πολλά χωριά. "Μια συκωταριά για το τηγάνι και ένα ΟΜΟ για έξω". Και φυσικά αυτού του τύπου τα παντοπωλεία δεν είναι ελληνικό προνόμιο. Μπορεί να μην έχουν πάντα συκωταριές αλλά, τουλάχιστον στην Ευρώπη, το κρασάκι σου και το αλλαντικό σου θα το βρεις.
Περιττό να πω ότι όταν πηγαίνω ταξίδι στο εξωτερικό επισκέπτομαι τουλάχιστον ένα σούπερ μάρκετ - γιατί, καλή η κουλτούρα, καλά τα μουσεία, καλές οι πινακοθήκες, αλλά καλό και να δεις τι κάνει ο κόσμος στον τόπο που επισκέπτεσαι.
Έτσι κατασοκαρίστηκα όταν είδα τις βιτρίνες χιλιομέτρων με κατεψυγμένα τρόφιμα στη Γαλλία (όχι τίποτε άλλο, απλώς μου χάλασαν την εικόνα που εσφαλμένα είχα σχηματίσει με όσα είχα διαβάσει για τη γαλλική κουζίνα), τα βάζα με τα έτοιμα βρασμένα και καθαρισμένα αυγά σε άλμη στην Αγγλία (μα καλά, δεν μπορούν να βράσουν ένα αυγό;), το μουρουνέλαιο στην Ισλανδία (θυμόσαστε το μουρουνέλαιο;), τον πράσινο κλειδωμένο μπουφέ με τα Κοράνια στα Εμιράτα (με ταμπελίτσα που ευγενικά ζητούσε να μην τα πιάνουμε), την απίστευτη ποικιλία βάζων μαρμελάδας στη Σουηδία (χρειάζονται χρώμα οι άνθρωποι;), τα βούτυρα και τα ουίσκια στην Ιρλανδία (what whiskey and butter cannot cure, there is no cure for), το φρέσκο γάλα σε πλαστικό σακουλάκι στην Ουγγαρία (με το που ανοίγεις το πλαστικό σακουλάκι πρέπει να έχεις δοχείο να βάλεις το υπόλοιπο γιατί αυτό το πράγμα δεν στέκεται) και πάει λέγοντας.
Ετοιμάζομαι λοιπόν να πάω για ψώνια.

4 σχόλια:

cleareaching είπε...

Πουθενά δεν έχεις να πας αυτή τη στιγμή! Είναι ώρα εργασίας. Πάλι ταξίδια σκέφτεσαι;

mamma είπε...

Πού πας;

υγ. πολύ θα μου άρεσε να πάμε μια βόλτα παρέα σε τέτοια μαγαζιά :)

La koumbara είπε...

@ cleareaching
Καλά ακόμα δεν το έχεις καταλάβει; Πάντα ταξίδια σκέφτομαι.

@ mamma
Ναι, ναι, πάμε, πάμε, πάμε

island είπε...

Πώπω έχω να μπω καιρό εδώ και είδα ποστ τον αριθμό 2(δύο0 καινούρια. Τα μανάβικα σου δίνουν έμπνευση; Είχε ένα στο χωριό μου (πριν το χωριό μου γίνει μεζονετούπολη και δεν καταδέχεται τίποτα άλλο εκτός από σούπερ μάρκετ) όπου θυμάμαι την κυρα Γεωργία να κλέβει στο ζύγι και να χρεώνει παραπάνω στο τετράδιο με τα βερεσέδια. Θυμάμαι ακόμα πως με δύο χιλιάδες δρχ γεμίζαμε 2,5 τσάντες με τρόφιμα (τώρα με τα ανάλογα 6 ευρώ τί παίρνουμε εκτός από τον πούλο;). Θυμάμαι ακόμα την πρόσθεση που έκανε η κυρα τάδε στο ανταγωνιστικό μαν'αβικο του χωριού ακουμπώντας τα ροζιασμένα χέρια της στην χάρτινη σακούλα και γράφοντας το 9 με την ουρίτσα από αριστερά. Μανάβικα με ψυγείο για κρέατα, με φυάλες γκαζιού, με χόρτα, και με ομο.

Αυτό που θέλω να πω με το παραπάνω κείμενο είναι το εξής:
"Κουμπάρα κάτσε καλά. Όλο ταξίδια είσαι. :P "